Ανηλεής καταυγασμός

Άνοιξη. Ανηλεής καταυγασμός
και σε προσμένω εντός μου
Σε οιστρογόνες θάλασσες
σε ρόδινες πτυχώσεις
Με το αμάχητο σπαθί
τα λεπιδόπτερα να κόψεις
-κυρτές λεπίδες
διάτρητα φτερά-
Στον άξονά σου Έσπερος
νύμφη να γυρίζω

Οιονεί Παρθένος
οιονεί Μαγδαληνή
σου γνέφω ως ευ παρέστης
Άρπαξε, φάε, πιες

τούτο εστί το σώμα μου

November

November has tied me
To an old dead tree
Get word to April
To rescue me