Τρίτη, Ιουνίου 26, 2012

Παρασκήνιο


 
Στης ζωής μου το δράμα είμαι κομπάρσος
Γιατί μου λείπει και η τόλμη και το θράσος
Κι αν αντέχω κάθε ψέμα που μου λες
Είναι που μου πες κάποια νύχτα πως με θες

Κι αν με θες, κι αν με θες
Πως να φτάσουνε μαζί σου δυο ζωές
Είναι το σήμερα που χάνεται στο χθες
Είναι το αύριο γεμάτο υπεκφυγές
Θέλω να ‘χω τη ζωή σου, και το αύριο και το χθες

Στο παρασκήνιο παίζεται το δράμα
Και στη σκηνή ψεύτικο γέλιο και ρεκλάμα
Κι αν κλέβω από το θάνατο στιγμές
Είναι που μου πες κάποια νύχτα πως με θες

Κι αν με θες, κι αν με θες
Πως να φτάσουνε μαζί σου δυο ζωές
Είναι το σήμερα που χάνεται στο χθες
Είναι το αύριο γεμάτο υπεκφυγές
Θέλω να ‘χω τη ζωή σου, και το αύριο και το χθες



© Ιω

Σάββατο, Μαΐου 26, 2012

Χορεύετε;


















Matisse, Dance


Μπορεί να είμαστε καταδικασμένοι, ναι, μπορεί για μας να μην υπάρχει ελπίδα καμιά, για όλους εμάς, αλλά αν είναι έτσι ας αφήσουμε ένα έσχατο, εναγώνιο, τρομακτικό ουρλιαχτό που θα παγώσει το αίμα, μια στριγκλιά ανυπακοής, μια πολεμική κραυγή! Ας τελειώνουμε πια με τους θρήνους! Να τελειώνουμε πια με τα ελεγεία και τα μοιρολόγια! Να τελειώνουμε με τις βιογραφίες, και τις ιστορίες, και τις βιβλιοθήκες, και τα μουσεία! Ας αφήσουμε τους νεκρούς να φάνε τους νεκρούς τους. Κι εμείς οι ζωντανοί ας στήσουμε χορό στο χείλος του κρατήρα, έναν ύστατο αποθνήσκοντα χορό. Μα πάντως χορό!

Χένρι Μίλερ, Ο Τροπικός του Καρκίνου
μετ. Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης