Χορεύετε;

Matisse, Dance


Μπορεί να είμαστε καταδικασμένοι, ναι, μπορεί για μας να μην υπάρχει ελπίδα καμιά, για όλους εμάς, αλλά αν είναι έτσι ας αφήσουμε ένα έσχατο, εναγώνιο, τρομακτικό ουρλιαχτό που θα παγώσει το αίμα, μια στριγκλιά ανυπακοής, μια πολεμική κραυγή! Ας τελειώνουμε πια με τους θρήνους! Να τελειώνουμε πια με τα ελεγεία και τα μοιρολόγια! Να τελειώνουμε με τις βιογραφίες, και τις ιστορίες, και τις βιβλιοθήκες, και τα μουσεία! Ας αφήσουμε τους νεκρούς να φάνε τους νεκρούς τους. Κι εμείς οι ζωντανοί ας στήσουμε χορό στο χείλος του κρατήρα, έναν ύστατο αποθνήσκοντα χορό. Μα πάντως χορό!

Χένρι Μίλερ, Ο Τροπικός του Καρκίνου
μετ. Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης

Συνάντηση στο Διάστημα

Έντβαρτ Μουνκ, Συνάντηση στο διάστημα

...Όσο πιο μακριά πάμε στο παρελθόν του Σύμπαντος, τόσο η πυκνότητα και η θερμοκρασία γίνονται ακραίες. Υπάρχει κάποια στιγμή, που ονομάζεται χρόνος Πλανκ, πέρα από την οποία οι φυσικές γνώσεις μας δεν μας επιτρέπουν να πάμε. Στην αρχή της ιστορίας του Σύμπαντος, δεν υπήρχε ακόμη χώρος και χρόνος. Η βαρύτητα και η σχετικότητα δεν είχαν ισχύ. Η συνάντηση με την Κλάρα ανήκε σ' αυτές τις αρχέγονες και άγνωστες στιγμές. Από τότε, η ζωή του Βιρζίλ είχε γνωρίσει αναταραχές ισάξιες με τη γέννηση ενός νέου κόσμου. Υπήρξαν εκρήξεις, συγκρούσεις, δημιουργίες άστρων.
...Από δω και πέρα ακόμα κι αν οι αισθήσεις του του έλεγαν ότι η Γη είναι επίπεδη και ακίνητη, ότι δεν γυρίζει γύρω από τον εαυτό της και τον ήλιο, θα ήξερε ότι ο ουρανός δεν είναι το όριο, ότι υπάρχει το άπειρο και ότι η αντίληψη μας για την πραγματικότητα μας δίνει περισσότερο καιρό μια λανθασμένη ιδέα γι' αυτή. Στον ανθρώπινο τομέα -αυτό ίσχυε και για την υποκατηγορία του έρωτα- θα μπορούσαμε να θέσουμε ένα αξίωμα: αυτό που νομίζετε ότι είναι δεν είναι, μην εμπιστεύεστε τα φαινόμενα, μην περιορίζεστε στις συμβάσεις...

από το βιβλίο του Μαρτέν Παζ, Ίσως μια ιστορία αγάπης
μετ. Μαριάννα Κουτάλου

Two books, a movie, and three songs

Αόρατος άνθρωπος του Ραλφ Έλισον



"Μου αρέσει να ακούω πέντε δίσκους με τον Λούις Άρμστρονγκ να παίζει και να τραγουδάει: 'τι έκανα και είμαι τόσο μαύρος και θλιμένος;'...Ίσως μου αρέσει ο Λούις Άρμστρονγκ επειδή μέσα από το αίσθημα του αόρατου κατάφερε να φτιάξει ποίηση. Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει επειδή δε συνειδητοποιεί ότι είναι αόρατος. Και η δική μου αντίληψη για το αόρατο είναι αυτή που μου επιτρέπει να καταλαβαίνω τη μουσική του."


Νέμεσις του Φίλιπ Ροθ



"Κάποιος έβρισε το φλιπεράκι μέσα στο μισόφωτο, στο βάθος του μαγαζιού, ενώ δυο παιδιά του γυμνασίου, άγνωστα σ' εκείνον, χαζολογούσαν πάνω από το τζουκμπόξ που έπαιζε το 'I'll be seeing you', μια από τις επιτυχίες του καλοκαιριού. Η Μάρσια τρελαινόταν να το ακούει αυτό το τραγούδι στο ραδιόφωνο. Είχε γίνει εξαιρετικά δημοφιλές χάρη σε όλες εκείνες τις γυναίκες που είχαν μείνει πίσω, όταν οι άντρες και τα αγόρια τους έφυγαν για τον πόλεμο."


Midnight in Paris του Γούντι Άλεν




Decoding Woody Allen’s ‘Midnight in Paris’