Κάτι σαλεύει

Πως χαθήκαμε σ' αυτό το κρύο
τι να γίνανε έργα κι ημέρες
λες και πήραμε το λάθος πλοίο
και μας έβγαλε σ' άγνωστες ξέρες

Μας απάτησε άσπλαχνα η νιότη
πόσοι πήγαν αγώνες χαμένοι
λες κι η ελπίδα μας έφυγε πρώτη
κι εμείς μείναμε εδώ προδομένοι

Μα κάτι σαλεύει σαν φύλλο στη βροχή
κάτι γυρεύει να αρχίσει απ' την αρχή
κάτι παλεύει όρθιο να σταθεί
κάτι γυρεύει ξανά να γεννηθεί

Η χαρά μας πως έγινε κλάμα
σαν το φως που στο μαύρο υποκύπτει
λες κι η αγάπη μας ήτανε γράμμα
που δεν δόθηκε στον παραλήπτη

Μα κάτι σαλεύει σαν φύλλο στη βροχή
κάτι γυρεύει να αρχίσει απ' την αρχή
κάτι παλεύει όρθιο να σταθεί
κάτι γυρεύει ξανά να γεννηθεί

© Ιω

Αμετροέπεια

Δεν υπάρχουν έννοιες

Παρά μόνο στο κεφάλι μας

Όλα τα ονόματα άδεια κουφάρια

Το σώμα φωνάζει με όλους τους πόρους του

Εντροπία, Χρυσή Τομή, Αμετροέπεια

Επιθυμία, ανυπέρβλητη θεότητα

Προσκυνώ και γλείφω τα πόδια σου

Εναγκαλίζομαι τις επιταγές σου

Πιστή ακόλουθος -αν και ολισθαίνω σε

βεβιασμένες χρησιμοθηρικές περιπτύξεις

Ενόσω σκορπίζω απλόχερα χαμόγελα

με αστραφτερές οδοντοστοιχίες

Ξεπορτίζει κρυφά και ξετσίπωτα

ολοφυρόμενη λύσσα. Αλγηδών η

αλήθεια με κατασπαράζει από μέσα

-Σε κυνηγώ. Αμαζόνα του σκότους

με πληγές αντί για στήθη. Σε ακολουθώ

ερωτοδαρμένη καβουρίνα με χέρια δαγκάνες,

στραβοπατώντας αλμυρά φιλήματα, κυματοειδή χαϊδέματα

Στον απύθμενο βυθό σου, Η πάλαι ποτέ ερώμενη

Σάρκα εκ της σαρκός μου. Αφού σε γέννησα, μία και δύο και χίλιες

φορές. Πολλαπλασιάζοντας τη δύναμή σου. Να σε κάνω άξιο

αντίπαλο για αγχέμαχες έριδες