Would you watch my body weaken, my mind drift away?

All that I have is a river

Body & Soul

Είναι κάτι φρικτές ανταποδόσεις

Ποια θέληση θεού μας κυβερνάει,
ποια μοίρα τραγική κρατάει το νήμα
των άδειων ημερών που τώρα ζούμε
σαν από μια κακή παλιά συνήθεια;

Πριν φτάσουμε στη μέση αυτού του δρόμου,
εχάσαμε τη χρυσή πανοπλία,
και μόνο το μεγάλο ερώτημά μας
ολοένα πιο σφιχτά μας περιβάλλει.

Χωρίς πίστη κι αγάπη, χωρίς έρμα,
εγίναμε το λάφυρο του ανέμου
που αναστρέφει το πέλαγος. Θα βρούμε
τουλάχιστον το βυθό της αβύσσου;

Οι άνθρωποι φεύγουν, ή, όταν πλησιάζουν,
στέκουν για λίγο πάνω μας, ακούνε
στην έρημη βοή, μάταιη και κούφια
σα να χτυπούν το πόδι σε μια στέρνα.

Κοιτάζουνε με φόβο. με απορία,
έπειτα φεύγουν πάλι στους αγώνες,
και μόνο το συναίσθημα κρατούνε
του μακρινού, αόριστου κινδύνου.

Είναι κάτι φρικτές ανταποδόσεις.
Είναι στον ουρανό μια σιδερένια
μια μεγάλη πυγμή, που δεν συντρίβει
μα τιμωρεί κι αδιάκοπα πιέζει.

Love or die

Μέρες καλύτερες θα 'ρθουν

Θα έρθουν καλύτερες μέρες
ένας ήλιος απρόσμενος
θα στεγνώσει τα δάκρυα

Ο Έρωτας κι ο Θάνατος

Ο Έρωτας κι ο Θάνατος
Μου στήσανε Καρτέρι
Κι αρπάζουν και ρωτούνε με
Με ποιον θα γίνω ταίρι

Ο Έρωτας κι ο Θάνατος
Αρχίσανε το βόλι
Θε να με πάνε στις χαρές
Και στ' Άδη το περβόλι

Ο Έρωτας κι ο Θάνατος
Με βάνουν να διαλέξω
Στο χώμα θε να κοιμηθώ
Ή στη φωτιά να αντέξω

Ο Έρωτας κι ο Θάνατος
Οι δυο παλιοί μου φίλοι
Σκύβουνε και φιλούνε με
Στα μάτια και στ' αχείλι      

© Ιώ

Η έμπνευση:
Όσα η καρδιά μου στην καταιγίδα
Πρώτη αγάπη

Άμετρη ουτοπία

Τα τραγούδια μου όλα είναι παρωχημένα
δεν αφορούν κανένανε, ούτε καν εμένα
φαίνεται όταν τα 'γραφα ήμουν κάποια άλλη
που να πήγε άραγε εκείνη η παραζάλη
κάποιος μου την έκλεψε και ούτε που τον είδα
κι η ζωή μου έγινε άγραφη σελίδα

δεν θα ξαναγράψω ούτε ένα κουλό στιχάκι
δεν θα ξανανάψω ούτε ένα θαμπό κεράκι
τα λόγια μου τελειώσανε, ορίστε σας το λέω
και ούτε που γελάω ούτε που κλαίω

Πόσο δύσκολο είναι κανείς να δίνει
σημασία στο μικρό και στο μεταχειρισμένο
όταν η φαντασία πάντα ψάχνει το υψηλό και τ' αγιασμένο
αυτό που δεν υπάρχει τελικά
γιατί είναι ουτοπία το καημένο

και φταίει που η ιστορία μας
δεν γράφτηκε με αίμα
και φταίει που η θεωρία μας
κατέρρευσε σαν ψέμα
και φταις και συ που δεν μου έκανες τη χάρη
να κατεβάσεις λίγο το φεγγάρι

γίναν όλα χάρτινα, χάρτινα σκισμένα
τη ζωή μου πάρτηνα, πάρε με κι εμένα
δεν χωράω στα μάτια μου, ούτε στο κορμί μου
έχω γίνει η φυλακήηηηη μου

Χωρίς

Ξημέρωσα σε πόλεις φωτεινές
Σε μέρη που κανείς δεν είχε φτάσει
Κολύμπησα σε θάλασσες βαθιές
Κοιμήθηκα σε μαγεμένα δάση

Ταξίδεψα σε κόσμους μυστικούς
Και χίλιες νύχτες χόρεψα μονάχη
Πολέμησα σε ξένους ουρανούς
Και έχασα την πιο μεγάλη μάχη

Ξενύχτησα σε λάγνες αγκαλιές
Ο έρωτας με πήρε στα φτερά του
Τραγούδησα το σήμερα, το χθες
Κινδύνεψα στο γύρο του θανάτου

Περπάτησα σε δρόμους μακρινούς
Σ' ονειρεμένα μέθυσα λιβάδια
Δοκίμασα χιλιάδες πειρασμούς
Και η ζωή μου πάντα ήταν άδεια

Ο Έρως

Αχ ο Έρως, αχ ο Έρως
και με κρύο και με θέρος
πάντα βρίσκει και τρυπώνει
τις ζωούλες μας ενώνει

Αχ ο Έρως, αχ ο Έρως
νέος θα 'σαι ή και γέρος
πάντα βρίσκει να φωλιάσει
κι ανασταίνεται η πλάση

Αχ ο Έρως, που 'ναι ο Έρως
ήρθε κι έφυγε το θέρος
και με βρήκε ο χειμώνας
να κοιμάμαι κατά μόνας
 

Αρχηγός

Έψαχνα πάντα το βαθύ και το ιερό
Να με χωρέσει και εγώ να το χωρώ
Και έμενα πάντα στη σκιά
Απ' τους ανθρώπους μακριά
Που όταν διψούσα μου πουλούσαν το νερό

Πέρασαν χρόνια και τελειώσαν εποχές
Είχα στα χείλη μου φιλιά και προσευχές
Και έψαχνα ακόμα ποια είμαι εγώ
Και ποια είναι εκείνα π' αγαπώ
Για να γιατρέψω της ψυχής τις ενοχές

Και τώρα είμαι της ζωής μου ο αρχηγός
Σ' όλα τα λάθη που με καίνε ο αυτουργός
Κι ας μην ανέβηκα ψηλά
Γιατί είχα βάρος στην καρδιά
Μια ηθική που 'ταν στο σώμα μου φρουρός

Γιατί να κλαιν τα μάτια σου (Νανούρισμα)

Μην κλαις γλυκιά ελπίδα μου
Μην κλαις μικρή μου κόρη
Εγώ εσένα ήθελα
Δεν ήθελα αγόρι

Μην κλαις φτωχή μου άνοιξη
Μην κλαις γλυκιά μου γέννα
Στα μακριά σου τα μαλλιά
Χρυσή θα βάλω χτένα

Γιατί να κλαιν τα μάτια σου
Σαν θάλασσες που πνίγουν
Αυτά τα μαύρα μάτια σου
Βαθιές πληγές μ' ανοίγουν

Μην κλαις γλυκό μου βάσανο
Μην κλαις πικρή χαρά μου
Κι εγώ να τα 'χεις φυλαχτό
Σου δίνω τ' όνειρά μου

Μην κλαις γλυκό σημάδι μου
Μην κλαις πικρό λουλούδι
Θα σου χαρίσω μουσική
Στης λύπης το τραγούδι

Γιατί να κλαιν τα μάτια σου
Σαν θάλασσες π' αφρίζουν
Σ' αυτά τα μαύρα μάτια σου
Οι κήποι μου ανθίζουν


© Ιω

Through a broken dream

Αμαχητί

Οι μάχες που δεν έδωσα
Αυτές είναι που με σακάτεψαν

Αποχώρηση

Να ξεμπερδεύουμε μ' αυτή την ιστορία
Μαζεύτηκαν πολλά κι ο χρόνος δεν μας φτάνει
Ας τα αφήσουμε για τους επόμενους
Αυτοί μπορεί από εμάς καλύτεροι να αποδειχθούνε

τρελά δανείζεται φτερά

Κι αν αυτή η ζωή είναι ένα προσχέδιο για την επόμενη;