Σάββατο, Ιουνίου 25, 2005

Έξαψη

Οχετός
ο λαιμός αυτής της πόλης
στην ψυχή μου
έχω τον θρήνο της πόρνης
έξαψη
πληγώνει το αισθητήριο
το κορμί μου
αποτελεί κριτήριο
οι σκέψεις
νεκρές, περάσαν τα όρια
το βράδυ τις καίω
σε κρεματόρια

4 σχόλια:

ornio είπε...

Ασφυκτική έλειψη χρόνου,πολλες ώρες κατηχητικού με φούστες κάτω απ' το γόνατο.'Η πάλι μπορεί να πέφτω έξω.Μού άρεσε πιό πολυ απ'όλα.

Ιω είπε...

Έλλειψη χρόνου, και πολλή δουλειά, και μακρινά ταξίδια μες την πόλη, και κούραση, και άσφαλτος που καίει, και τσιμέντο, και χιλιάδες αυτοκίνητα, και θόρυβος, και έλλειψη επικοινωνίας, και καταπιεσμένες επιθυμίες, και όνειρα σε αναμονή, και κορμιά ξεχασμένα, και στιγμές που φεύγουν χωρίς να τις ζήσουμε...

ornio είπε...

Το ποίημα σου έχει ένα ρυθμό
Οχετός..
..στην ψυχή μου

έξαψη..
..το κορμί μου

οι σκέψεις..
..σε κρεματόρια.
τά τα ,τά τα τά τα..
Ενας ρυθμός της ψυχής που μιλάει,
μόνο με ουσιαστικά,θέλοντας να εκφραστεί.

Ιω είπε...

Δεν το είχα δει έτσι, ornio, σε ευχαριστώ.